Dziura ozonowa to zjawisko zmniejszonego stężenia ozonu w stratosferze, czyli w górnych warstwach atmosfery klimatu ziemskiego na wysokości od 10 km do 50 km, gdzie występuje warstwa o podwyższonej koncentracji ozonu zwana ozonosferą.
Zjawisko dziury ozonowej zostało wywołane zanieczyszczeniem atmosfery przez człowieka związkami reagującymi z ozonem, którymi są freony, tlenki azotu, chlorek metylu i bromek metylu.
Miejscem występowania zjawiska jakim jest dziura ozonowa na ziemi są przede wszystkim obszary podbiegunowe, czyli Antarktyda, oraz w ostatnich latach również południowa Argentyna i Chile.
Według badań przeprowadzanych co roku, zawartość ozonu spada na tych obszarach o 3 procenty rocznie. Obecnie ubytek ozonu w powłoce ozonowej dochodzi nawet do 50% jego pierwotnego stanu.